Ego: saboteur of dienaar van jouw ziel?

ego ziel

Ego en ziel. Zijn ze veroordeeld tot een eeuwigdurende strijd? Is een echtscheiding noodzakelijk? Of kunnen ze vreedzaam samenleven zoals in een goed huwelijk?

Mijn ervaring

Als ik terugkijk op mijn leven dan merk ik het volgende. De eerste 33 jaar had mijn ego de leiding. Na een klierkoorts kwam ik in contact met persoonlijke ontwikkeling. Ik ontdekte hoeveel emoties ik opgekropt had, liet ze één voor één toe en los. Zo kwam ik stap voor stap dichter bij mijn ziel. Diep vanbinnen voelde ik het zielsverlangen om anderen te begeleiden in hun persoonlijke ontwikkeling, ook al had ik er op dat moment nog geen opleiding of ervaring in. Dat zaadje werd geplant. Tijdens een vuurloop ging ik letterlijk door het vuur om mijn eigen leven te leiden. De jaren daarna ging het geregeld over en weer tussen mijn angsten en verlangens. Die tijd en het innerlijke werk om mijn angsten te transformeren in vertrouwen was nodig. Op een bepaald moment werd het verlangen sterker dan de angst. Ik vroeg een jaar loopbaanonderbreking om me te herbronnen en intensief om te scholen. Daarna, begin 2003, gaf ik mijn ontslag en werd ik zelfstandige coach. Het proces van steeds meer beperkende emoties en overtuigingen loslaten, steeds dichter bij mezelf, mijn ziel en zielsmissie komen, is sindsdien niet meer gestopt en zal ook nooit stoppen. Het is een eeuwigdurende reis.

Op het moment zelf besefte ik het niet, maar nu realiseer ik me dat het thema van ego en ziel in 2019 sterk gespeeld heeft. Door een aantal heftige gebeurtenissen voelde ik me onveilig. Ik probeerde terug veiligheid te vinden met egoreacties. Dat werkte niet. Ik kreeg waar ik bang voor was: afwijzing. En voelde me nog onveiliger. Als je het de eerste keer niet snapt, dan is je ziel heel geduldig en geeft ze je een 2de kans. De 2de keer reageerde ik eerst impulsief vanuit mijn ego, een dag later vanuit mijn ziel en een dag erna toch weer vanuit mijn ego. De angst was te groot. Mijn geduldige ziel heeft me een aantal maanden later nog een 3de kans gegeven. Toen reageerde ik eerst weer vanuit mijn ego, maar uiteindelijk wel vanuit mijn ziel. 3de keer goede keer :-). Ik had de les geleerd. Veiligheid kan je niet vinden in je ego. Echte veiligheid vind je in je ziel, in kiezen voor jezelf en jouw zielsverlangens.

Ik zie rondom mij veel mensen wiens zielsverlangens gesaboteerd worden door hun angsten. Dat is zo jammer! Daardoor ontzeg je jezelf gezondheid, energie, vreugde, vervulling en innerlijke rust. Daarom wil ik in mijn werk focussen op het begeleiden van anderen die hun zielsmissie succesvol in de wereld willen zetten en bereid zijn om daarvoor het nodige innerlijke werk van bewustzijnsontwikkeling te doen.

In dit artikel deel ik mijn visie en ervaring over de relatie tussen ego en ziel.

Ego: je menselijke zelf

Het ego hoort bij ons menselijke zelf dat beperkt is tot dit leven. Ons lichaam is sterfelijk en kan fysieke en emotionele pijn lijden. Ons ego wil ons beschermen tegen pijn. Als kind kunnen we alleen overleven als anderen voor ons zorgen. We hebben het nodig om ‘erbij te horen’. Afwijzing of uitsluiting is dodelijk. Ons ego zal daarom allerlei strategieën ontwikkelen om erbij te horen, om geliefd te zijn, om de aandacht en zorg te krijgen die we nodig hebben voor onze overleving. Het kan gaan over patronen zoals perfectionisme, prestatiedrang, pleasegedrag, je eigen mening, gevoelens en behoeften wegcijferen, je aanpassen aan de verwachtingen van anderen, … Het kan zijn dat je een controlefreak wordt, dingen wil forceren, anderen gaat domineren om toch maar jouw zin te krijgen. Vluchten van emotionele pijn doen we soms door afleiding, troost of verdoving te zoeken in eten, drinken, gamen, bingewatchen, eindeloos surfen of tijd spenderen op sociale media.

Het paradoxale is dat je met deze egopatronen niet bereikt wat je eigenlijk wil. Je wil erbij horen en graag gezien worden om wie je werkelijk bent. Alleen is de liefde in de meeste gevallen voorwaardelijk en word je alleen geliefd als je aan de voorwaarden voldoet.

Hoe goed je ook je best doet, je kan niet voor iedereen goed doen. Je trekt aan waar je bang voor bent: afwijzing. En als mensen je graag hebben omdat je je aanpast, dan is dat voorwaardelijke liefde en krijg je nog niet wat je écht nodig hebt: onvoorwaardelijke liefde. Hoe hard je ook probeert om anderen naar je hand te zetten, je ondervindt dat je hen niet kan veranderen en blijft gefrustreerd achter.

Omdat we deze mechanismes sinds onze kindertijd sterk getraind hebben zijn ze ingesleten in ons celgeheugen en automatische reactiepatronen geworden. Ik noem ze kniepeesreflexen: als de dokter met zijn hamertje tegen je knie slaat, kan je ook niet anders dan je onderbeen naar voor laten gaan. Omdat de reacties van je ego zo automatisch komen, denk je dat je je ego bent en dat je hier niets aan kan veranderen. Dat is niet zo. Je ego staat voor gedrags- en reactiepatronen die jij in je leven ontwikkeld hebt om met moeilijke situaties om te gaan, het is niet wie jij in wezen bent. Als je in de ban bent van je ego, dan verloopt je leven onbewust, al slaapwandelend herhaal je conditioneringen uit je verleden, tot een crisis je wakker schudt.

Crisis: wake-up call

De overlevingsmechanismes die ons in een eerste deel van ons leven geholpen hebben, kunnen ons op een bepaald moment steeds meer parten spelen. Het aanpassen aan anderen om er toch maar bij te horen kan ten koste gaan van jezelf, het vervullen van je eigen verlangens en behoeften, je eigen geluk en gezondheid. Een leven leiden of werk doen dat ingaat tegen jouw zielsverlangens creëert veel innerlijke stress, is vermoeiend, zwaar en maakt ongelukkig.

Je ziel probeert eerst op subtiele manieren je aandacht te trekken. Als dat niet lukt, zet je ziel steeds zwaarder geschut in om je duidelijk te maken dat verandering nodig is. Vaak komt het tot een crisis waardoor je er niet meer omheen kan. Een echtscheiding, ziekte, ontslag, burn-out of overlijden van geliefden kan de finale wake-up call van je ziel zijn die je duidelijk maakt dat het zo niet verder kan. Op dat moment start voor velen een proces van soul searching, een zoektocht naar ‘Wie ben ik? Wat wil ik? Wat maakt mij gelukkig? Waarvoor ben ik hier op aarde?’

Ziel: je spirituele zelf

De ziel staat voor ons oneindige spirituele Zelf, ons bewustzijn, een energie die er al was voor onze conceptie en niet zal verdwijnen bij ons overlijden. Onze ziel is op een eeuwige reis van groei en ontwikkeling. Onze ziel is moedig en heeft het allerbeste met ons voor. Ze wil dat we stralen, gelukkig zijn, vreugde ervaren, steeds meer worden wie we op zielsniveau al zijn. Onze ziel houdt onvoorwaardelijk van ons. De ziel heeft tijd en geeft ons steeds weer nieuwe kansen. Het gaat niet om het bereiken van doelen, wel om het be-leven van de reis. Voor de ziel is er geen goed of fout, er zijn alleen ervaringen waaruit we kunnen leren en zo steeds meer ons échte Zelf worden, steeds meer onze unieke zielsfrequentie vormgeven in dit leven en steeds meer onze zielsmissie leven. Steeds meer onvoorwaardelijk van onszelf houden zoals onze ziel dat doet. De ziel voelt licht, vrij, blij. Het hoeft niet serieus te zijn, het mag speels zijn, we mogen plezier beleven aan de reis. Doen wat jij het allerliefste doet. De ziel is ruim, onbegrensd, verbonden met alles en iedereen. Als je contact hebt met je ziel en kiest voor je zielsverlangens, dan krijg je de steun van het universum. Als je afgestemd bent op je ziel onderneem je geïnspireerde en doelgerichte actie. Creatie en manifestatie verlopen moeiteloos.

Ego én ziel: strijd of vredevol samenleven?

Als mens op aarde zijn wij geen engelen, we hebben een lichaam en dus ook het bijhorende ego. En daarnaast is er onze ziel. Vaak ontstaat er onbewust een strijd tussen beide. Ze hebben verschillende intenties. Je ego wil je veilig houden in je comfortzone, terwijl je ziel je stimuleert om je zielsverlangens te verwezenlijken. Dat kan al eens botsen! Je ego gaat op de rem staan als je zielsverlangens wil realiseren. Je ziel maakt je met crisissen liefdevol duidelijk dat verandering nodig is. De overheersing van het ego kan zo sterk zijn dat je zelfs niet meer weet wat je zielsmissie is. Deze strijd is heel vermoeiend en leidt vaak tot niets. Of tot nog meer lijden. Hoe groter het zielsverlangen, hoe groter de angst met de bijhorende egoreactie die daarna de kop op steekt.

Je zou kunnen wensen dat je geen ego meer had. Het ego zal dat niet zomaar laten gebeuren. Het ziet het als zijn taak om jou te helpen overleven en gaat zich weren als een duivel in een wijwatervat als jij het weg wil. Zo wordt het alleen maar sterker en vergroot de strijd.

Je zou ook kunnen wensen dat je tevreden kon zijn met je leven zoals het is, doen wat er van je verwacht wordt. Je zielsverlangens ontkennen. Zoals ik hierboven geschreven heb, zal je ziel het niet opgeven. Ze zal steeds duidelijkere signalen geven om je aan te zetten tot verandering. Wat ook weer meer lijden kan opleveren.

Als het niet werkt om één van beide weg te willen, dan is de enige optie die er overblijft om ze constructief te laten samenwerken, elk vanuit hun eigenheid en kwaliteit. Zoals in een goed team of huwelijk waar het geheel meer is dan de som van de delen: 1+1=3.

Bij de meeste mensen is het ego veel sterker ontwikkeld dan de ziel. Het ego heeft de leiding in hun leven. Angsten zijn groter dan zielsverlangens. Of zoals Einstein het zo mooi gezegd heeft:”De intuïtieve geest (of de ziel) is een godsgeschenk, en het rationele verstand (het ego) een trouwe dienaar. We hebben een maatschappij die de dienaar vereert en het geschenk is vergeten.”

Als we het leven willen leiden waarvoor we geboren zijn, dan is het belangrijk dat we ons het geschenk, onze ziel, her-inneren. Dat we onze ziel de leiding laten nemen en dat ons ego de broodnodige dienaar mag zijn.

Mijn ziel heeft me de inspiratie gegeven voor dit artikel. Mijn ziel is een energie, die geen woorden heeft. De woorden komen van mijn ego. Mijn ego helpt om de zielsenergie om te zetten in een vorm, bv dit artikel.

Hoe kom je tot vredevolle samenwerking tussen ego en ziel?

Dat is een levenslang proces waarin je steeds weer stappen kan zetten, zoals ik ook vorig jaar nog ondervonden heb. Het is belangrijk dat je je ego en je ziel hun rechtmatige plaats geeft zodat je ziel kan leiden en je ego ondersteunen.

De dominantie van je ego verminderen

De volgende zaken kunnen helpen om de overheersing van je ego te verminderen zodat je ego zijn rechtmatige plaats als dienaar van je ziel kan innemen:

  • Zie de positieve bijdrage van je ego. Erken de waarde van je ego, wees dankbaar voor het harde werk dat je ego geleverd heeft om te zorgen dat jij erbij kon horen en overleven.
  • Laat beperkende emoties en overtuigingen los die aan de basis liggen van het ontstaan van je ego. Transformeer angst in vertrouwen en liefde. Laat licht schijnen op je schaduw. Daarmee doorbreek je geconditioneerde gedragspatronen. Je stapt uit automatische kniepeesreflexen. Je doet bewust wat best is op elk moment. Je vindt veiligheid in jezelf. Je ego hoeft niet meer op te treden om je te beschermen. Het kan al zijn energie inzetten om je ziel te ondersteunen bij het manifesteren van je zielsmissie.

Omdat je ego gedreven wordt door (overlevings)angst, is het ego ook bang voor de pijn van ‘negatieve’ emoties. Het is absoluut niet makkelijk om die in je eentje toe te laten en los te laten, net omdat je ego er op verschillende manieren een stokje voor zal steken. Onder begeleiding van een transpersoonlijke of bewustzijnscoach, die gespecialiseerd is in dit werk, zoals ik, kan dit wel.

Je ziel de leiding geven

Je ziel is al perfect, heel en oneindig krachtig. Aan je ziel hoef je niets te veranderen of toe te voegen. Dat zou zelfs niet kunnen. Wat je wel kan doen, is meer aandacht en prioriteit aan je ziel met haar verlangens geven, zodat je ziel de leiding over jouw leven kan nemen. Je leven en werk afstemmen op je ziel. Zelf ben ik 20 jaar geleden letterlijk door het vuur gegaan om ‘mijn eigen leven te leiden’, nadat ik me 33 jaar aangepast had aan de verwachtingen van anderen. Dit zielsverlangen heeft me toen gemotiveerd om over hete kolen te lopen en heeft me beschermd, want ik had mijn voeten niet verbrand!

Dit is me sindsdien blijven drijven in mijn leven. Ik heb zelf veel opkuiswerk van egopatronen gedaan en begeleid sinds 2003 anderen op dit pad. Ik zie de ziel als het water in een rivier. Het water zoekt steeds zijn weg. Als er veel grote rotsblokken in de rivier liggen (dat zijn angsten van je ego) dan kan het water moeilijker stromen. Hoe meer angsten en egopatronen je loslaat, hoe makkelijker het water kan stromen, hoe moeitelozer jij jouw zielsmissie succesvol kan verwezenlijken in dit leven. En daar heel veel geluk, vreugde, energie en vervulling uit halen.

Dichter bij je ziel en zielsverlangens komen, kan je tijdens een Soul Day.

Vind je dit interessant voor anderen?

Deel het artikel via de sociale mediaknoppen hieronder.